Showing posts with label အေတြ႕အႀကံဳ. Show all posts
Showing posts with label အေတြ႕အႀကံဳ. Show all posts

Monday, October 20, 2008

ဂ်ပြန္ျပည္က စားဖြယ္ရာ

ဒါက ေတာ့ၾကက္ကင္
ဒါကေတာ့တပြဲစာအစံု
ငါးနဲ႕ ခ်ိစ္ျပား ခပ္ဆိမ့္ဆိမ့္ေလး
ထမင္းဆုပ္ပါ- စားလို႕ေကာင္းတယ္ ၂ လံုးဆို ၀ေရာ
ဆူရွီလုပ္တဲ့ ငါးကိုကင္ထားတာ
ထမင္းေၾကာ္နဲ႕ငါးကင္


ဘာညာကေျပာတယ္။ ဘာစားစား သူ႕ ကိုေျပာပါတဲ့။ အခုတေလာက ဘိုင္ျပတ္ေနလို႕ အစားေကာင္းေကာင္းမစားႏိုင္ဘူး။ အရင္စားထားတာေတြကို မစားရ၀ခမန္းေျပာလိုက္တာပါ။ ကဲ ဂ်ပန္စာဘဲဗ်ိဳ႕။

Type the rest of your post here.

Read More...

Sunday, October 5, 2008

bangkok တတိယအေခါက္ - ပံု ၇၀ ေက်ာ္

501 ၀ယ္ေနတာေနာ္ ဟြင္းဟြင္း ( မမွီလိုရယ္တာ )
ဘန္ေကာက္က ျမန္မာေတြအတက္မ်ားတဲ့ တကၠသိုလ္တခုမွာ
ေက်ာင္းသူေတြက ဂလို၀တ္တယ္
ဒီေရာက္တုန္း ဒါဘဲေသာက္တာ
ျမဘုရား၀င္းထဲက ဧည့္သည္ေတြ
တံတိုင္းေဘးမွာ ေယာင္ခ်ာခ်ာ
ဘန္ေကာက္က သီးသန္႕ယဥ္လို္င္း
ျမဘုရားမဟာရံတံတိုင္း
အဲဒီမွာကိုင္ျဖစ္တဲ့ဖုန္းပါ
ဘုရား၀င္းတြင္းက၀င္မရတဲ့အေဆာင္ေတြထဲကတခု
ေရႊခ်ထားတဲ့ေနရာအလွ
နံရံေဆးေရး
အမွတ္တရပါ
ဒီေနရာက လာတဲ့သူတိုင္းမရိုက္မျဖစ္ တေနရာေပါ့
လက္ရာေလးပါ
ဟိုသူ႕ရိုက္ခိုင္းသည္လူ႕ရိုက္ခို္င္းဘဲ
အ၀င္နားမွာပါ
တကယ္၀င္ေတာ့မွာေနာ္
ဖိနပ္ခၽြတ္ပါတဲ့
တရုတ္လက္ရာမကင္းတဲ့ ဘုရင့္နန္းေတာ္ေဟာင္း
ဂရန္းပဲေလ့လို႕ေခၚတဲ့ လက္ႏွက္အစုတ္ေတြျပတဲ့ ျပတိုက္က ေအာက္မွာရွိေနေလရဲ႕
ၾကာ
ကုသိုလ္ေတြကိုလွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ပါ
ေနပူပူထဲ ေလ့လာဆဲပါ
ဘန္ေကာက္ကသန္႕တယ္ဆိုဗ်
သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ကၽြန္ေတာ္
ရန္ကုန္မွာ ၂၆ သိန္း၊ ဘန္ေကာက္မွာ ဘတ္ ၂၀ တြက္သာၾကည့္
ေဗဒင္ကို ဂလိုေဟာတယ္
ေလ့လာစရာ လူငယ္ပါ
ေက်ာက္ဖုရားျမစ္ထဲက လိုင္းသေဘၤာ
ဒါက လိုင္းဆြဲေနတဲ့ ဂိတ္ေတြျပတာ ေသခ်ာဖတ္ေနာ္
၀တ္ခ်ပရာ့ ဘုရား
ဘုရားရိပ္
ျမစ္လည္ကရႈခင္း
ေငြလဲတဲ့ေနရာနဲ႕ရဲကား(ေခါက္ဆံမွာ)
ေခါက္ဆံလမ္းတေနရာ
အဲဒီမွာ ျမန္မာေတြ မ်ားတယ္- ၀ယ္ခ်င္ရာကိုေျပာ ၊စားခ်င္ရာကိုေျပာ ျမန္မာတေယာက္ ေယာက္ရွိေနတယ္
လိုင္းသေဘၤာ ေပၚက ခရီးသည္
ေခါက္ဆံလမ္းအ၀င္မွာ မိန္းမဖို႕ ၀ယ္မယ္ဆိုရင္တၿပံဳဘဲ
သူတို႕လဲ ဒီလိုသြားေနရတာပါ
တိုင္းရင္းသားေတြျမင္ဘူးသလိုဘဲေနာ္ဗ်
ဘီရွာေလးေတာ့ဒီမွာဘဲေသာက္လိုက္ပါတယ္ (ဂလု)
လူေတြစံုတဲ့ ေခါက္ဆံ (စံုမွာေပါ့ အာရွကေရာ ဥေရာပ ကပါ လာတဲ့သူေတြ ေငြ ကုန္ ေက်း က်သက္သာ တဲ့ ဒီေန ရာမွဘဲ စတည္းခ်ေနၾကတာကိုး၊ စံုလဲစံု ေစ်းလဲသက္သာ ကဲဘာလုပ္မွာလဲ၊ ဒါက ဘန္ေကာက္ရဲ႕ အသည္း ေက်ာ္တခုပါ)
လမ္းေပၚက တေယာက္
ေလဆိပ္သြားတဲ့ ကားလက္မွတ္က အလြယ္တကူ၀ယ္လို႕ရတာကိုး
ေခါက္ဆံည
ညထဲက ေခါက္ဆံ
တခု ဘတ္ ၆၀ တဲ့ တကယ္ေျပာတာ
ဒါက စည္းခ်က္ညီညာ သီခ်င္းတီရွပ္

ကုန္တိုက္တခုထဲမွာ (ေျပာျပ၀ူး)
၀ယ္ထားတဲ့သက္ေသဘဲ ဟြင္းဟြင္း (မမွီရယ္သလို)
ေျမေအာက္ရထား ဘူတာတခု

ေဟ့တရုတ္တန္း
ကၽြန္ေတာ္နဲ႕အဘထ (ေသခ်ာၾကည့္ေနာ္ )
စီအမ္စကြဲ ရဲ႕ဘူတာ
ရုတ္ရွင္ၾကည့္မလို႕ၾကံေနတာ
ေလးတယ္ကြယ္ျပန္ေတာ့မယ္
တရုတ္တန္းလမ္း
ေျမာင္းဘုတ္ေပၚက စပယ္ရာ
တက္လိုက္ဆင္းလိုက္ ေျမာင္းဘုတ္လိုက္( ေျမာင္းဘုတ္ဆို တာ ဘန္ေကာက္ရဲ႕ ေရဆိုးေျမာင္းထဲမွာ ဆြဲတဲ့ ဘုတ္ေတြကိုေျပာတာပါ။ နံေပမယ့္ ကားပိတ္တဲ့ ဒဏ္ကိုခံစရာမလို ျမန္တယ္ နံတယ္ ဘာမွတ္လဲ )
ေစ်းထဲမွာဒီလိုေတြ႕လို႕
ဒါေလး၀ယ္လာလိုက္တယ္
ၿပီးေတာ့ အဲဒါေလးသြားစားေသးတယ္ ( အ၀စား၈၉ ဘတ္ဗ် တန္မွတန္ - ေရာက္တိုင္း တခါေတာ့ ရေအာင္စားတယ္ - တန္ႏြန္းႏို႕)
ေလဆိပ္မွာ
တေယာက္ထဲပါ
ေအာ္- ဒါနဲ႕ - အိမ္သာထဲမွာ ကြန္ဒံုး ၀ယ္လို႕ရတဲ့ စက္ေတြရွိတယ္( ကဲသာကဲ )
ဘက္စ္ ကားစီးဖို႕တန္းစီေနတာ ( ဆူးေလက လိုဘဲ )
ဆင္းဂါး ဘီယာ ေ၀ါ့ ေအ့
ေကာင္တာ ေတြက ေၾကာက္စရာ
အင္တာနက္သံုးမလား ဖံုးဆက္မလား ႏိုင္ငံတကာကို
ရႈခင္း
တခါသံုး ၁၀ ဘတ္ဆို ၁၅ မိနစ္ အင္တာနက္
ကၽြန္ေတာ္ ဘန္ေကာက္ကိုေရာက္တာ ဒါနဲ႕ဆို သံုးခါရွိၿပီ။ ဒီတေခါက္မွဘဲ ျမဘုရားေရာက္ေတာ့တယ္။ သူငယ္ ခ်င္း ေတြက တားေနလွ်က္နဲ႕ ေရာက္ေအာင္သြားခဲ့တာ ။ ဘာဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘုရားေတာ့ ဒီတခါရေအာင္ဖူးမယ္လို႕ ေပါ့။ ေနပူေငြကုန္ေပမယ့္ တကယ္ကို စိတ္ေက်နပ္မႈရွိပါတယ္။ ဘာဘဲဲျဖစ္ျဖစ္ ျမဘုရားေတာ့ ေရာက္ခဲ့ၿပီ။ ပံုေတြ အရင္ ကမတင္ျဖစ္ေပမယ့္ ဒီတခါေတာ့ ၾကြားတယ္ထင္ထင္ မွ်လိုက္ပါတယ္။

Type the rest of your post here.

Read More...

Saturday, October 4, 2008

အားမနာတတ္တာေတြ

တကယ္ကိုခက္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ပါ။ သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္က ေမြးကတည္းက ေပါင္းလာတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ပါဘဲ၊ အေၾကာင္းအရင္းေလးကေတာ့၊ ကၽြန္ေတာ္က အိမ္မွာအေခြၾကည့္တာ ငယ္ငယ္ကေလးကတည္းက ၀ါသနာ ပါတဲ့သူပါ။ ဟိုးအရင္တုန္းကေတာ့ ေခြငွားၾကည့္ေလ့ရွိတာေပါ့။ ေနာက္ပိုင္း VCD ေပၚလာတဲ့အခါမွာ ကၽြန္ေတာ္ က မ်ားေသာအားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ့ ကားေတြကို ၀ယ္ၾကည့္ေလ့ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အိမ္ေထာင္မက် ခင္က VCD ခ်ပ္ေရ ၁၀၀ ေက်ာ္နဲ႕ CD ခ်ပ္ေရ ၈၀ ေလာက္ကို စုမိပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း အိမ္ေထာင္က်ၿပီးေတာ့ DVD ေတြ ေခတ္စားလာတဲ့အခါလဲ ထိုနည္းတူစြာ ဘဲ၀ယ္ၾကည့္တာမ်ားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ျမန္မာကားၾကည့္တာ နည္းပါ တယ္။ ျမန္မာကားဆို ဟာသေတြေလာက္ဘဲ ငွားၾကည့္ပါတယ္။ သီခ်င္းေခြေတြဆို၀ယ္ကို မၾကည့္တာ။ ခိုးကူး ေတြ ေခတ္စား လာက မွ ျမန္မာ သီခ်င္း ေတြနည္းနည္းပါးပါး ၀ယ္ၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္။အခုဆို ကၽြန္ေတာ့္မွာစုထားတဲ့ DVD ႏိုင္ငံျခားကားေတြ ၂၀၀ နီးပါးေလာက္ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကသူမ်ားထံကလည္းငွားမၾကည့္သလို ကၽြန္ေတာ့ ထံက ငွားမွာကိုလဲ အင္မတန္ေၾကာက္ပါတယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ငွားလိုက္လို႕ ျပန္မရတာ မ်ားလြန္းလို႕ပါ။ ျပန္ရရင္လဲ ေခြက ေတာ္ေတာ္ေလး ကိုစုတ္ျပတ္ေနမွ ရတတ္ပါတယ္။ အခုေတာ့အေစာက ေျပာတဲ့ငယ္သူငယ္ ခ်င္းက ကၽြန္ေတာ္အိမ္မွာတေလာက ေခြၾကည့္ေနတုန္း ဇာတ္လမ္းေကာင္းတဲ့ ေခြ ေတြ ျဖစ္တဲ့ Badman dack knight, enemey at the gate, the kingdom, saving pravite ram စတဲ့ ေခြ ေျခာက္ေခြကို အတင္းငွားသြား ပါတယ္။ တပတ္ေလာက္ရွ္ိပါၿပီ လံုး၀ ျပန္မရေသးဘူး ၊ အခုလဲ ကၽြန္ေတာ္အိမ္ျပန္ေရာက္လာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ ညီကေျပာတယ္ ဂ်ိန္းဘြန္း ဇာတ္လမ္းတြဲ တခုလံုး ထပ္ယူသြား ျပန္သတဲ့။ စိတ္ညစ္ပါတယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္က ဘြန္းဆို ငယ္ငယ္ကတည္းက ႀကိဳက္တာ။ VCD ေခတ္တုန္း ကတခါ။ အခု DVD မွာ သံုးခါ အားလံုးေပါင္း ၄ ခါ ေတာင္ ၀ယ္ထားရတာ။ အခုေတာ့အေဟာင္းလဲ ျပန္မလာ အသစ္လဲ ၀ယ္ထားလို႕ ကိုယ္ေတာင္မၾကည့္ရေသး တဲ့ ဟာ ပါသြားျပန္ၿပီ။ လူေတြက ခင္မင္မႈကို တခါတေလ အလြဲသံုးစားလုပ္လြန္းတယ္။ သူတို႕ အျမင္မွာ တန္ဖိုး သိပ္ရွိတယ္လို႕မထင္ရေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳက္လို႕စုထားတဲ့ ေခြေတြကို အခုလို လက္လြတ္စပယ္ ငွားၿပီး ယူသြား တာက နားလည္မႈကိုမရွိဘူးလို႕ထင္တယ္။ ငွားတုန္းက တမ်က္ႏွာ ျပန္ေတာင္းေတာ့ တမ်က္ႏွာ ျဖစ္မယ့္ အျဖစ္ကို ေတြးၾကည့္ရင္း ကၽြန္ေတာ္ေတာ့မနက္ဖန္ေတြမွာ ျပန္ေတာင္းရမယ့္ ကိုယ့္ ပစၥည္းနဲ႕ ကိုယ္္ အမုန္းခံရမယ့္ အျဖစ္ကိုေတြးၾကည့္ရင္း ရင္ေမာတယ္ဗ်ာ။


Read More...

Monday, August 18, 2008

nana ေၾကာင္းတေစ့တေစာင္း

နာနားဘူတာနားမွာ နာနားလမ္းသြယ္ရွိတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘန္္ေကာက္က နာမည္ေက်ာ္ ပတ္ပုန္္းက နဲနဲေလး နာမည္ရိုးလာေတာ့ အသြင္ေျပာင္းလိုက္တဲ့သေဘာဘဲ။ နာနားက အဲဒီိ ပတ္ပုန္း နားမွာဘဲရွိတာ ဘယ္မွေ၀းေ၀းသြားစရာမလိုဘူး။ ထူးတာကေတာ့ ပတ္ပုန္္းတုန္းကလိုမဟုတ္္ဘဲ အျပင္အဆင္ေတြ ကြာ သြားတယ္။ အဲဒီိကိုသြားမယ္ဆိုရင္ Sky train စီးသြားတဲ့အခါ Phloe Chit station နဲ႕ Asoke station ၾကား ထဲမွာရွိတယ္။ ဘူတာနာမည္က Nana station ဘဲ။ လမ္းသြယ္ေတြက ၁၃၊ ၄၊ ၁၅ စသျဖင့္ ရွိၾကတယ္။ အေရွ႕ အလယ္ပိုင္းက အာရတ္ေတြအတြက္ အာရပ္ဇံုေလးတခုရွိေသးတယ္။ အဲဒီမွာ တမာကူအိုး ထိုင္ရွဴလို႕ ရတဲ့ ဆိုင္ေတြ၊ အာရပ္သီးသန္႕ ကလပ္ေတြ အမ်ားအျပားရွိတယ္။ စားစရာေတြကလဲအီဂ်စ္အစားအစာ ဆိုင္ေတြ မ်ားမ်ားရွိပါတယ္။ အာရပ္ကလပ္ေတြထဲေတာ့ မေရာက္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ အဲဒီက ျမန္မာ စားပြဲ ထိုးတေယာက္က သူတို႕ဆိုင္လက္ကမ္းေၾကာ္ျငာ ကမ္းရင္းေမးၾကည့္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ ႀကိဳက္မွာမဟုတ္ ဘူးလို႕ေျပာပါတယ္။ တကယ္တမ္းက အရက္ေကာင္တာ ဘားေတြ သီးသန္႕ ဖြင့္ထားၿပီး အေမရိကန္စတိုင္ Pool table ေတြခင္းထားတဲ့ ဘားဆိုင္ေတြကမ်ားတာပါ။ ဆိုင္ေရွ႕မွာေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေလး ေတြ အစီအရီရပ္ေနၾကပါတယ္။ သူတို႕ဆင္တဲ့ဂြင္ကေတာ့ လာေသာက္တဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားေတြနဲ႕ တရင္းတႏွီး ေလးေနမယ္။ ၿပီးေတာ့အဆင္ေျပတဲ့အခါ ေနာက္ဇာတ္လမ္းေပါ့။ ေရာ့ပတၱျမား ေရာ့နဂါးပံုမေပါက္ေအာင္ လုပ္ ထားတဲ့သေဘာပါဘဲ။ လမ္းေပၚမွာ ေကာင္မေလးေတြျပည့္ၾကပ္ေနတဲ့ အဲဒီတ၀ိုက္မွာ လမ္းေဘးေစ်းသည္ ေတြကေတာ့ အကင္နဲ႕ အျခားေပါ့ေပါ့ပါးပါး စားစရာေလးေတြကို တြန္းလွည္း၊ စက္ဘီးေတြနဲ႕လိုက္လံေရာင္း ခ် ၾကပါတယ္။ လမ္းထိပ္မွာေတာ့ အစီအရီထိုင္ေနတဲ့ မဒီေတြကိုေတြ႕ရမွာပါ။ ရန္ကုန္နဲ႕ထူးမျခားနားပါဘဲ။ အဲဒီက ေကာင္မေလးေတြက သိပ္ၿပီးမလန္းပါဘူး။ ေျပာရရင္ အာရွအႀကိဳက္မဟုတ္ပါဘူး။ ဥေရာပအႀကိဳက္ အသက္ႀကီးႀကီးေတြမ်ားပါတယ္။ ကလပ္ေတြေတာ့ ပတ္ပုန္္းတုန္းကလိုမရွိပါဘူး။ ပတ္ပုနု္းကလဲ အရင္လိုမဟုတ္ေတာ့ ဘဲ ဂ်ပန္ဘားပံုစံေတြျဖစ္ေနပါၿပီ။ ေငြကုန္္ခံခ်င္ေသးတယ္ဆိုရင္ေတာ့ နာနားမွာ ေလ်ာက္ ၾကည့္ၿပီး ကလပ္ေတြသြားလို႕ရပါတယ္။ ဘားေတြနဲ႕ ပံုမွန္ကလပ္ေတြက ၁၁ နာရီေက်ာ္ရင္ပိတ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံ ျခားသားေတြအတြက္ေရာျပည္တြင္းကသူေတြအတြက္ကလပ္ေတြေရာပါ။ ဖြင့္ထားတာကေတာ့ နားလည္မႈနဲ႕ ေပါ့။ Disco club ေတြကိုေျခဆန္႕ၾကည့္မယ္ဆို နာမည္အႀကီးဆံုးကေတာ့ Spicy ပါဘဲ။ ၀င္ေၾကးကေတာ့ ဘတ္ ၃၀၀ ပါ။ one drink ပါတယ္။ ႀကိဳက္တဲ့ဟာေသာက္ေပါ့။ ထပ္ေသာက္ခ်င္ရင္ ဘီယာတလံုး ၂၀၀ ပါ။ အဲဒီကလပ္ကလံုၿခံဳေရးေကာင္းတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားသီးသန္႕ ျဖစ္ၿပီး အထဲကအျပင္အဆင္က ရန္ကုန္ က J.J ကိုေတာ့မမွီပါဘူူး။ ဒါေပမယ့္ မနက္ နာရီအထိတရား၀င္ ဖြင့္ခြင့္ရထားတဲ့ အတြက္ သူ႕ဆိုင္မွာ ႏိုင္ငံျခားသား ေတြကေတာ့ အျခားကလပ္ေတြ ပိတ္ရင္ေရာက္လာတတ္တာမို႕ လူမ်ားပါတယ္။ ပိုက္လံုး တလံုးတင္ထားၿပီး တက္ကလို႕ရတဲ့ စင္ေသးေသးေလး ၂ခုကို လူေတြၾကားထဲခ်ထားပါတယ္။ ဒီေဂ်ကလဲ ညံ့တာမို႕ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ေနာက္ ကလပ္တခုကို ဆက္သြားပါတယ္။ အခုေနာက္တခုကေတာ့ Boss club ပါ။ သူလဲ နာမည္ႀကီးထဲမွာပါတယ္။ သူကေတာ့ ၂ထပ္ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူအရမ္းၾကပ္ပါတယ္။ ေကာင္မေလးေတြကေတာ့ အေစာကေျပာသလို အမုိက္စားေတြ မရွိသေလာက္ပါဘဲ။ တေယာက္မွ ၾကည့္လို႕ ေကာင္းတာမေတြ႕မိပါဘူး။ သူလဲ ၀င္ေၾကး ၃၀၀ one drink နဲ႕ ဘီယာတလံုး ၂၀၀ ပါဘဲ။ ထပ္ၿပီး ေခ်ဆန္႕ေတာ့ လပ္ခ်ာပရာပြတ္ ၁၄ လမ္းထိပ္က ႏိုင္ငံျခားသားေရာ ႏိုင္ငံသားပါေရာေနတဲ့ ကလပ္တခု ကို ေရာက္ပါတယ္။ ဆိုိင္နာမည္က LUCKY ပါ။ ၀င္ေၾကးနဲ႕ အျခားအရာေတြကေတာ့ေစ်းတူေပမယ့္ ဒီေဂ်ေကာင္း သလို ႏိုင္ငံသားေတြရွိေတာ့ အလန္းေလးေတြ ကိုေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘန္ေကာက္ေရာက္ရင္ ကလပ္ အသြားမေစာနဲ႕လို႕မွာခ်င္ပါတယ္။ တကယ္ေကာင္းတာက ႏိုင္ငံသားေတြဘဲသြားတဲ့ RC ကိုသြားပါ။ ၀င္ေၾကး ေစ်းသက္သာတယ္။ ေကာင္မေလးေတြေခ်ာတယ္။ ေက်ာင္းသူေတြမ်ားတယ္။ ပိုက္ဆံသိပ္မကုန္ဘူးေပါ့။ အဲဒီကလပ္က ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြမ်ားတဲ့ အက္စပန္းရွင္း ယူနီိဗာစီတီနားမွာ ရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕က ထိုင္းနဲ႕တူေတာ့ ေအးေဆး၀င္လို႕ရတယ္ေလ။ တကယ္ေတာ့ ဘန္ေကာက္ဆိိုတာ ငါတို႕ရဲ႕ဒုတိယ အိမ္ဘဲ လို႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ေျပာဘူးတယ္။ တကယ္ပါဘဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဘန္ေကာက္သြားရင္ ျမန္မာေတြကို အႏွံအျပားျမင္ႏိုင္တဲ့ေနရာတခ်ိဳ႕ကို ထပ္ေျပာပါဦးမယ္။ ဒီတခါကေတာ့ ဘက္ဂ်က္ တိုးေတြသြားတဲ့ ေခါက္ဆန္ လမ္းအေၾကာင္းနဲ႕ တရုတ္တန္းအေၾကာင္းထပ္ေျပာပါဦးမယ္။


PS . .ကဲဗ်ာ ကိုမီထရိုေပ်ာ္ေပေတာ့ :D

Read More...

Monday, August 4, 2008

wat phra kaew ( emerald buddha temple)






Read More...